Rezonanse Pomieszczenia

Kino w domu | Ustawienie glosnikow | Projektory | Rezonanse pomieszczeń
Formaty obrazow | Kino Domowe Hi-End

Rezonanse dużych, nieregularnych pomieszczeń, takich jak sale koncertowe, są trudne do obliczenia. Zdarza się, że zaprojektowane przez profesjonalistów, z użyciem najnowocześniejszych technik, brzmią bardzo źle; potrzebne są wówczas eksperymenty, prowadzące nieraz do całkowitej przebudowy. Na eksperymenty powinni być przygotowani również audiofile, adaptujący swoje pomieszczenia; na szczęście jednak, podstawowe rezonanse małych, regularnych pomieszczeń łatwiej obliczyć.
W małym, niewytłumionym pomieszczeniu rezonanse - wynikające z powstawania fal stojących między równoległymi płaszczyznami ścian - występują nie tylko w zakresie częstotliwości niskich. W zakresie powyżej 200Hz ich ilość znacznie wzrasta; to jednak - paradoksalnie - jest zaletą, bowiem występując bardzo blisko siebie, będąc rozłożonymi równomiernie, w praktyce zlewają się ze sobą, i eksponowanie wybranych, pojedynczych częstotliwości nie jest słyszalne. Poza tym naturalne wytłumienie pomieszczenia jest w zakresie średnich i wysokich tonów dość skuteczne. Zupełnie inaczej wygląda sytuacja w zakresie niskich częstotliwości. Rezonansów jest mniej, ale są przez to bardziej wyróżnione i lepiej słyszalne; znacznie mniej pomagają też tutaj proste zabiegi wytłumiające.
Układ rezonansów w zakresie niskich częstotliwości może być jednak lepszy lub gorszy - w zależności od tego, czy rezonanse są w miarę równomiernie rozłożone, czy nakładają się na siebie. Zależy to od proporcji między trzema wymiarami pomieszczenia - wysokością, szerokością i długością.
Badania i obliczenia doprowadziły do ustalenia, w jakim stosunku powinny być trzy wymiary pomieszczenia, aby rozkład rezonansów był najkorzystniejszy. Już ponad 30 lat temu, amerykański akustyk L.W. Sepemeyer przedstawił trzy "złote proporcje":

1 : 1,14 : 1,39
1 : 1,28 : 1,54
1 : 1,60 : 2,33

Gdzie 1 przypisać należy wysokości pomieszczenia, a pozostałe współczynniki krótszemu i dłuższemu bokowi.
Kilka lat później inny badacz, M.M. Louden, przedstawił bogatszy materiał: aż 20 proporcji, uporządkowanych od najlepszej do najgorszej:

1 : 1,9 : 1,4
1 : 1,9 : 1,3
1 : 1,5 : 2,1
1 : 1,5 : 2,2
1 : 1,2 : 1,5
1 : 1,4 : 2,1
1 : 1,1 : 1,4
1 : 1,8 : 1,4
1 : 1,6 : 2,1
1 : 1,2 : 1,4
1 : 1,6 : 1,2
1 : 1,6 : 2,3
1 : 1.6 : 2,2
1 : 1,8 : 1,3
1 : 1,1 : 1,5
1 : 1,6 : 2,4
1 : 1,6 : 1,3
1 : 1,9 : 1,5
1 : 1,1 : 1,6
1 : 1,3 : 1,7

Gdzie 1 ponownie odpowiada wysokości pomieszczenia, ale pozostałe dwa współczynniki przypisywane są zamiennie, krótszemu lub dłuższemu bokowi pomieszczenia. Niewielkie zmiany w proporcjach powodują znaczne pogarszanie się rozkładu rezonansów: proporcje 1 : 1,8 : 1,4 i 1 : 1,9 : 1,5 niewiele przecież różniące się od najlepszej 1 : 1,9 : 1,4, znajdują się odpowiednio na 8 i aż na 18 pozycji. Być może skrócenie pokoju o 30cm przesunie go w rankingu proporcji z miejsca osiemnastego na pierwsze! Gdy na przeszkodzie nie stoją drzwi ani okna, przy odrobinie determinacji wykonanie gipsowej ścianki jest możliwe. Wtedy można też przygotować coś specjalnego - lekkie pochylenie ścianki zaburzy jej równoległość ze ścianą przeciwległą, co osłabi wszystkie rezonanse tworzące się między nimi.

Źródło: www.audio.com.pl